Tajemnicze symbole cz. 2

Ostatnio omawialiśmy najpopularniejsze symbole znajdujące się na opakowaniach różnych produktów. Natomiast dziś zajmiemy się konkretnie znakami widniejącymi na żywności oraz ubraniach. Od tego co spożywamy zależy nasze zdrowie, dlatego też nie bądźmy obojętni na otaczające nas piktogramy. Szukajmy dla naszego żołądka produktów ekologicznych o najwyższej jakości! Mamy go tylko jednego  :)

Żywność ekologiczna - pochodzi z gospodarstw, które nie produkują żywności modyfikowanej genetycznie, zwierzęta wypasają w sposób nie zagrażający ptakom łąkowym oraz cennym gatunkom dzikiej roślinności oraz nie wypalają traw. Dodatkowo, podczas produkcji rolnej, przed zanieczyszczeniem chroniona jest woda i gleba.

 
Poznaj Dobrą Żywność – symbol przyznawany wyrobom o wysokiej jakości.

Znak certyfikowanego rolnictwa ekologicznego – przyznawany producentom żywności respektującym europejskie normy ekologiczne, czyli tym, którzy nie używają nawozów syntetycznych oraz chemicznych środków ochrony roślin.

Żywność bezglutenowa – przedstawiony przekreślony kłos oznacza, że w składzie produktu nie ma glutenu, czyli mieszaniny białek roślinnych.

Produkcja ekologiczna – produkt pochodzi bezpośrednio od producenta lub jest sprzedawany w zamkniętym i zabezpieczonym opakowaniu. Poza tym przynajmniej 95% składników tego produktu jest ekologicznych (według kryteriów Unii Europejskiej).

Żywność ekologiczna – wskazuje na żywność pochodzącą z gospodarstw ekologicznych, która odznacza się wysoką jakością. 

 
Wiem, co wybieram – w tych produktach zawartość soli (sodu), cukru, tłuszczów nasyconych oraz kwasów tłuszczowych typu trans jest zgodna z międzynarodowymi zaleceniami żywieniowymi. 

GMO - Żywność genetycznie zmodyfikowana.

 


Ochrona delfinów (dolphin safe) – znak widniejący na produktach z tuńczykiem informuje, że połów odbył się w sposób bezpieczny dla delfinów (np. nie stosowano dryfujących sieci).

  

Sprawiedliwy handel (Fair Trade) – odznaczenie przyznawane jest producentom herbaty, kawy, owoców i czekolady, którzy ograniczają przy sprzedaży produktów liczbę pośredników, zapewniają bezpieczne warunki pracy, a także dbają o środowisko przyrodnicze podczas produkcji. 

Tekstylia godne zaufania – znajduje się na towarach włókienniczych nie zawierających szkodliwych substancji w stężeniach mających negatywny wpływ na zdrowie człowieka, czyli np.: metali ciężkich, barwników alergizujących, czynników rakotwórczych, pestycydów.  To jeden z najistotniejszych na świecie symboli jakości, związany z bezpieczeństwem wyrobów tekstylnych. 

Materiały z włókien naturalnych – symbol ten widnieje na produktach o minimum 70% zawartości włókien pochodzenia naturalnego, które nie były wybielane chlorem oraz nie zawierają toksycznych substancji. Dodatkowo, barwniki wykorzystane w ich produkcji są biodegradowalne. 

Symbol Woolmark 

Wyroby o 100% zawartości wełny.

Wyroby o co najmniej 50% zawartości wełny.

Wyroby zawierające od 30-50% wełny.

Zdrowe święta? Uważajmy co wkładamy do wielkanocnego koszyczka

Wielkanoc za pasem, odkurzamy koszyczki, szykujemy dekoracje... Weźmy pod lupę baranka z cukru...

Takie baranki znajdą się w wielu koszykach, niby tylko do dekoracji, ale niejedno dziecko takiego zje a przynajmniej spróbuje ugryźć. Warto poczytać z jakich innych składników zrobiono takiego cukrowego baranka.

Producent nawet napisał uczciwie, ze jego wyrób zawiera barwniki, które mogą mieć szkodliwy wpływ na aktywność i skupienie uwagi u dzieci (chyba nie tylko u dzieci, hę?). 

W Wikipedii wyczytamy:

 Żółcień chinolinowa (E104) – organiczny związek chemiczny, zielonkawożółty, spożywczy barwnik chinolinowy. Może być wytwarzana syntetycznie lub też pochodzić od zwierząt.

Może działać jako czynnik wyzwalający histaminę. Może powodować: astmę, pokrzywkę, wysypkę, zaczerwienienie (stan zapalny) skóry, nadpobudliwość, anafilaksję. Powinny jej unikać osoby uczulone na aspirynę.

Zgodnie z normami Międzynarodowej Agencji Badania Raka żółcień chinolinowa nie jest klasyfikowana jako czynnik rakotwórczy.

Jest zakazana w niektórych krajach (np. w USA i Japonii). W Australii po czasowym wycofaniu jej z obrotu, została ponownie zatwierdzona i obecnie znajduje się w wielu produktach spożywczych.

W Wielkiej Brytanii wycofano żółcień chinolinową z żywności w 2009 roku po stwierdzeniu występowania nadpobudliwości u dzieci spożywających napoje zawierających mieszaninę sześciu barwników, wśród których znajdowała się żółcień chinolinowa. Nie zidentyfikowano jednak, które z barwników obecnych w napojach odpowiadają za niekorzystne efekty

 Żółcień pomarańczowa FCF  (E110) – organiczny związek chemiczny, żółtopomarańczowy, syntetyczny barwnik azowy stosowany do barwienia żywności. Zakazany w niektórych krajach ze względu na swoją szkodliwość (np. w Norwegii i Finlandii).

Możliwe jest wystąpienie reakcji alergicznych u osób z nietolerancją salicylanów. Pobudza wydzielanie histaminy, co może wzmagać objawy astmy. U dzieci może powodować nadpobudliwość (spożywany łącznie z benzoesanami). Ponadto potencjalnymi objawami są: pokrzywka, katar sienny, bóle brzucha oraz wypryski.

Pomimo informacji o kancerogenności żółcieni pomarańczowej FCF, według IARC związek ten nie jest prawdopodobnym, możliwym ani potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi.

 Czerwień koszenilowa  A, pąs 4R (E124, ang. cochineal red A, ponceau 4R) – organiczny związek chemiczny z grupy barwników azowych. Syntetyczny, czerwony barwnik spożywczy.

Może powodować typowe dla barwników azowych działania niepożądane oraz katar sienny. Jest wymieniona w Tabelach dodatków i składników chemicznych jako czynnik rakotwórczy. Według kryteriów RTECS jej działanie nowotworowe (guzy wątroby) jest niejednoznaczne, natomiast według kryteriów IARC związek ten nie jest prawdopodobnym, możliwym ani potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi.

 Błękit indygowy, indygo, indygotyna  (E132) – organiczny związek chemiczny, ciemnobłękitny barwnik występujący naturalnie, jak i syntetyzowany chemicznie (od roku 1890). Dozwolony przez FDA do stosowania w żywności, opatrunkach, pieluchach jednorazowych itp. Występuje w liściach indygowców z rodziny bobowatych. Dawniej otrzymywany z liści tropikalnej rośliny indygowca barwierskiego, występującej m.in. w Indiach (także rdestu ptasiego i urzetu barwierskiego). Brak info o ew. Zagrożeniach.

 Błękit brylantowy  FCF (E133) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny, zielonkawoniebieski barwnik. Jest zakazany w niektórych krajach.

Może wywoływać astmę, pokrzywkę, katar sienny oraz reakcje alergiczne. Może spowodować nasilenie objawów nietolerancji salicylanów (np. aspiryny).

Błękit brylantowy FCF wykazuje niejednoznaczne działanie rakotwórcze według kryteriów RTECS, natomiast nie został zaklasyfikowany przez IARC jako czynnik rakotwórczy dla ludzi